شمس الدين محمد بن محمود آملي

256

نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى )

لقوله تعالى و حيث ما كنتم فولوا وجوهكم سطر المسجد الحرام . و اگر روى بكعبه دارد حاجات او بطريق صواب برآيد محراب امام يا رئيس قوم بود مكتب دل مشغولى و انديشه باشد عاقبت كه آن بخير و سلامتى بود . مناره مردى باشد كه خلق را بخير و صلاح دعوت كند و خللى كه در آن بيند خلل دين باشد . صومعه همچنين منبر اگر خويش را در منبر بيند اگر پادشاهى بود يا كسى از اهل منبر تواند بود و سخن وعظ و حكمت گويد آنكس درجه بزرك يابد و زيادتى صيت و نام نيك . و اگر از اهل منبر نباشد كارى كند كه فضيحت شود و اگر در خانه آتش كده بيند كه در آنجا پرستش مىكنند از جهت پادشاهى مال يابد و اگر خود را در آتشكده بيند از قبل پادشاه در كارى باطل افتد . و اگر بيند كه ناقوس مىزند خبرى باطل از او منتشر گردد و اگر خويشتن را در كنشت يا در كليسا بيند هم در كارهاى باطل افتد . زنار فرزند باشد و كفار بسيار در خواب عيال بود و فتادن در كفر توانگرى بود يا بيمارى و تفرقه بقرينه معلوم شود . بت صورت باطل بود اگر بيند كه بت مىپرستد در دين دروغى گويد گورستان كارهاى فوت شده باشد و پشيماني و انديشه و صحبت داشتن با قومى كه در ايشان منفعتى نباشد . اگر خود را در گورستان ديد در كارى افتد كه ديگران از آن عبرت گيرند مرده مال حرام بود تابوت ملكى بزرك باشد و اين ضعيف در سنهء ثلاثين و سبعماه هجريه شبى بخواب ديد كه از پس تابوتى ميرفت جمعى دستم گرفتند و در پيش داشتند و چون روز شد جهت ختم و تهنيت جلوس طغا تيمورخان موالى را طلب داشتند و اين كمينه زا با انكه از امثال اين محترز بود بحاضر شدن الزام فرمودند و وقت